HaOlam HaZeh (הָעוֹלָם הַזֶּה; fonetisch: ha-o-lam ha-zè) betekent letterlijk ‘deze wereld’. Het is de lichamelijke en zintuiglijk waarneembare werkelijkheid waarin de mens leeft. Binnen de kabbalistische ordening is HaOlam HaZeh niet een vijfde wereld naast Atzilut, Briah, Yetzirah en Assiya. Het vormt het laagste ontvangende niveau van Assiya: Malkhut de-Assiya (מַלְכוּת דַּעֲשִׂיָּה; fonetisch: mal-choet de-a-sie-ja).
Assiya is zelf een spirituele wereld met tien Sefirot en een volledige innerlijke ordening. In Malkhut van Assiya bereikt deze beweging haar uiterste begrenzing en krijgt zij ruimte om als fysieke werkelijkheid te verschijnen. Wat in eerdere niveaus als Licht, mogelijkheid, verhouding en vorm aanwezig is, kan hier worden uitgedrukt als lichaam, voorwerp, gebeurtenis en handeling.
Malkhut (מַלְכוּת; fonetisch: mal-choet) is de ontvangende Sefira. Zij bezit geen afzonderlijk Licht dat losstaat van de Sefirot die eraan voorafgaan, maar verzamelt hun werking en geeft deze een plaats waar zij tot uitdrukking kan komen. Ontvangen betekent hier daarom niet passief blijven. Malkhut maakt verwezenlijking mogelijk: zij vormt de ruimte waarin het voorafgaande concreet en werkzaam wordt.
In HaOlam HaZeh is het Ohr het sterkst verhuld. De wereld kan daardoor worden ervaren alsof zij op zichzelf bestaat en geen spirituele wortel heeft. Toch is zij niet afgesneden van die wortel. De fysieke vorm is een Klie (כְּלִי; fonetisch: ke-lie), een vat waarin de werking van hogere niveaus aanwezig kan zijn zonder rechtstreeks als Licht te worden waargenomen.
De eigenschappen van de fysieke werkelijkheid — ruimte, tijd, begrenzing, weerstand en gevolg — maken werkelijk handelen mogelijk. Een gedachte kan worden herzien zonder dat zij buiten het bewustzijn iets verandert; een uitgevoerde handeling krijgt een plaats in de wereld en raakt ook andere mensen en vormen van leven. HaOlam HaZeh geeft de uiting van Assiya daardoor niet alleen ruimte, maar ook gewicht en consequentie.
Juist op dit laagste niveau wordt het onderscheid tussen mogelijkheid en verwezenlijking zichtbaar. Een intentie kan hier een passende Klie vinden, maar zij kan ook vervormd raken door het verlangen waarmee zij wordt uitgevoerd. Tikkoen (תִּקּוּן; fonetisch: tie-koen), herstel, vindt daarom niet buiten de fysieke werkelijkheid plaats. Het krijgt gestalte in de wijze waarop materie, relaties, woorden en handelingen worden ontvangen en gebruikt.
Het landschap verbeeldt deze ontvangende functie. De vallei brengt het Licht niet voort, maar geeft het een oppervlak waarop het zichtbaar wordt. Water, steen, aarde en planten behouden ieder hun eigen vorm en worden tegelijk door hetzelfde Licht geraakt. Zo is HaOlam HaZeh de uiterste ontvangende ruimte van Assiya: niet de bron van het proces, maar de plaats waar het proces werkelijkheid kan worden.
