Het Hebreeuwse woord Olamot (עולמות) is het meervoud van olam (עולם), ‘wereld’. In de Kabbala en het Chassidisme wordt olam verbonden met he’elem (העלם), verborgenheid of verhulling. Een wereld is vanuit deze perceptie een bepaalde mate waarin het Licht van Ein Sof wordt onthuld en tegelijkertijd verborgen blijft. In de hogere werelden is het Licht minder verborgen; in de lagere werelden neemt de verhulling toe.
Deze werelden zijn geen fysieke plaatsen die zich ergens boven of buiten de zichtbare werkelijkheid bevinden. ‘Hoger’ en ‘lager’ beschrijven geen ruimtelijke afstand, maar een verhouding van oorzaak en gevolg en een verschil in de mate van openbaring. In het algemeen spreekt de Kabbala over vier werelden: Atzilut, Briah, Yetzirah en Assiya. Assiya omvat daarbij niet alleen de materiële werkelijkheid, maar ook een spirituele wereld die eraan voorafgaat.
De werelden zijn niet hetzelfde als de Sefirot. Iedere wereld bevat haar eigen ordening van tien Sefirot. De Levensboom verschijnt daardoor niet slechts eenmaal, maar wordt binnen iedere wereld en iedere spirituele graad opnieuw zichtbaar. Zo ontstaat een structuur van werelden binnen werelden, waarin dezelfde grondvorm zich telkens op een andere manier uitdrukt.
Binnen de menselijke ervaring kunnen de Olamot ook worden herkend als verschillende lagen van waarneming en bewustzijn. Sommige aspecten van de werkelijkheid zijn direct toegankelijk, terwijl andere verborgen blijven achter menselijke gewoonten, emoties en begrippen. Deze psychologische vergelijking kan helpen om de werking van verborgenheid te begrijpen, maar de spirituele werelden worden binnen de Kabbala niet tot innerlijke gemoedstoestanden teruggebracht.
Het naderen van een hogere wereld betekent daarom niet dat iemand naar een andere plaats reist. Het vraagt om een verandering in waarneming en eigenschappen, waardoor iets wat eerder verborgen was ontvangen kan worden. Naarmate de ervaring van afgescheidenheid afneemt, kan een diepere eenheid en verbondenheid zichtbaar worden. In de Kabbala wordt deze verbondenheid Dwekoet genoemd. Dwekoet is niet hetzelfde als psychologische zelfrealisatie, al kan zelfkennis wel bijdragen aan het herkennen van de innerlijke begrenzingen die deze verbondenheid verhullen.
