Yetzirah (יְצִירָה) betekent ‘vorming’. Het is de derde van de vier werelden Atzilut, Briah, Yetzirah en Assiya. Wat in Briah als een eerste mogelijkheid ontstaat, krijgt in Yetzirah contouren, verhoudingen en een innerlijke ordening. Pas in Assiya wordt deze vorm tot handeling of zichtbare werkelijkheid. Het gaat in Yetzirah dus nog niet om een concrete, materiële vorm.
Yetzirah wordt als geheel verbonden met Zeir Anpin en de zes Sefirot Chesed, Gevurah, Tiferet, Netzach, Hod en Yesod. Alle tien Sefirot zijn binnen deze wereld aanwezig, maar deze zes eigenschappen kenmerken haar werking. Chesed verruimt, Gevurah begrenst, Tiferet brengt beide in evenwicht, Netzach geeft volharding, Hod maakt aanpassing en erkenning mogelijk en Yesod verbindt de verschillende krachten met datgene wat daaruit zal voortkomen.
In traditionele kabbalistische beschrijvingen wordt Yetzirah ook de wereld van de engelen genoemd. Engelen kunnen binnen de taal van de Kabbala worden begrepen als geconcentreerde krachten die ieder een bepaalde werking uitvoeren. Zij ordenen en geleiden wat vanuit een hogere wereld wordt ontvangen, zodat het verder kan doorwerken naar Assiya.
Yetzirah wordt daarnaast verbonden met Ruach, het niveau van de ziel dat samenhangt met beweging, gevoel en emotie. Een gedachte of mogelijkheid krijgt door emotie richting en intensiteit. Hetzelfde idee kan daardoor tot heel verschillende handelingen leiden, afhankelijk van de innerlijke vorm die het ontvangt.
Ook verbeelding en symboliek kunnen met Yetzirah worden verbonden. Een beeld of symbool geeft herkenbare vorm aan iets wat nog niet volledig in woorden kan worden uitgedrukt. Symbolen vormen zo een overgang tussen een innerlijke beweging en de wijze waarop deze beweging kan worden waargenomen, begrepen en gedeeld.
Als psychologisch proces verwijst Yetzirah naar het moment waarop gevoelens zich beginnen te ordenen. Verlangen, angst, liefde of weerstand zijn niet alleen krachten; zij nemen een bepaalde vorm aan en beïnvloeden daardoor de waarneming en het handelen. Door deze vorm bewust te onderzoeken, hoeft een emotie niet automatisch in een handeling over te gaan.
Vorm is daarom niet alleen een beperking. Zonder vorm blijft een mogelijkheid onbepaald en kan zij niet worden uitgedrukt. Een te starre vorm kan de oorspronkelijke beweging echter verstikken. Yetzirah vertegenwoordigt het vermogen om iets voldoende vorm te geven om werkzaam te worden, zonder het volledig vast te leggen.
